سلام

سلام بر دل ماتم گرفته ی زهرا

سلام بر شفق غم گرفته ی زهرا
سلام بر بدن پاره پاره ی پسرش
قلم چگونه بگوید چه آمده بسرش
سلام بر گل زهرا که با دل پرخون
ز راه عقل همی کرده عشق را مجنون

سلام بر لب عطشان و خون خشکیده
به چشمهای پر از خون که دیده نادیده
به زخمهای فزون از ستاره درشب تار

بسان غنچه ی بشکفته در خیال بهار

مثال بلبل شوریده ای سکون دارد
دلش گرفته، سرش ماجرا فزون دارد

سلام بر گل روی ستاره و خورشید
به روی ماه بنی هاشم آن جوان رشید

کشیده قامت و مه طلعت و بلند احساس

به کوه غیرت و سقای کربلا عباس

به طفل تشنه لب، آن آهوی زبان بسته

که راه کامل حجت به شامیان بسته
به شاهزاده اعظم جوان علی اکبر
که بود خَلقاً وخُلقاً شبیه پیغمبر
سلام بر گل روی سه ساله ی زهرا

که بود ماحصلش ناز دانه ی بابا

رقیه جان پدر بود و هم پدرجانش

پدر نبود چو جانی نبود در جانش
سلام بر دو گل نور دیده ی زینب

به تارموی زمحنت بریده ی زینب
به زینبی که بود قهرمان کرببلا
زنی به صبر وشجاعت نشان کرببلا